Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Λαϊκοί Αθλητικοί αγώνες τρεξίματος και τοπική ανάπτυξη

  Με έναν Μαραθώνιο που φέτος θα είναι επετειακός, καθώς γιορτάζουμε τα 2.500 χρόνια από τη Μάχη του Μαραθώνα, με αγώνες δρόμου που γίνονται σε όλη την Ελλάδα συγκεντρώνοντας όλο και περισσότερες συμμετοχές, αξίζει κανείς να αφιερώσει λίγο χρόνο και να δει το θέμα με μια άλλη ματιά.

Οι αγώνες τρεξίματος, εντός και εκτός δρόμου, ημιμαραθώνιοι ή υπερμαραθώνιοι κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος. Άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων και όλων των ηλικιών (αξίζει να δει κανείς ότι ο Μ.Ο. ηλικίας είναι άνω των 35!), επιδίδονται στο συγκεκριμένο άθλημα και με πάθος συμμετέχουν σε διοργανώσεις που γίνονται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και όχι μόνο.

Είναι από τα αθλήματα που δεν έχει ιδιαίτερο κόστος (δεν απαιτείται ειδικός ακριβός εξοπλισμός όπως σε άλλα σπορ) και που μπορεί κανείς να προπονηθεί οπουδήποτε. Είναι ακόμη ένα άθλημα που σε φέρνει κοντά στη φύση και σε κάνει να διασχίζεις εκπληκτικής ομορφιάς διαδρομές.

Ταυτόχρονα, πρόκειται για διοργανώσεις οι οποίες δεν απαιτούν υψηλά κόστη και μπορούν να προσφέρουν πολλαπλά οφέλη στις τοπικές κοινωνίες που λαμβάνουν χώρα. Μέχρι τώρα, ξεκινάνε έχοντας έναν «παρεϊστικο» χαρακτήρα και στηριζόμενες στο πάθος και το μεράκι λίγων. Γρήγορα εξελίσσονται όμως σε αθλητικά γεγονότα με συμμετοχές που ξεπερνούν κάθε προσδοκία.
Ένας τέτοιος ήταν και ο αγώνας της Κυριακής 19 Σεπτεμβρίου, O 4ος Γύρος της Λίμνης των Ιωαννίνων.  Η πανέμορφη διαδρομή των 30 χλμ. γύρο γύρο από τη λίμνη των Ιωαννίνων συγκέντρωσε φέτος περίπου 850 δρομείς!!!. Ο αγώνας ξεκίνησε πριν από 4 χρόνια από το Σύλλογο Ποσειδών και τους φίλους τους που οραματίσθηκαν έναν αγώνα μεγάλων αποστάσεων, μέσα σε μια διαδρομή μεγάλης ιστορίας. Μια ιστορίας που ξεκινά από την παλαιολιθική εποχή και φτάνει στη νεότερη ιστορία του τόπου. Φέτος, μέσα σε μια πολύ συγκινητική ατμόσφαιρα, ο αγώνας ήταν αφιερωμένος στη μνήμη ενός από τους οραματιστές αυτούς, του Γιώργου Ντανίκα, ο οποίος δεν ήταν παρόν για να τον χαρεί.

Εκτός από τους δρομείς, άλλοι περίπου 2.500 συνοδοί, επισκέφθηκαν την πόλη των Ιωαννίνων δίνοντας μια ξεχωριστή ζωντάνια. Η διοργάνωση άψογη, η τεχνική υποστήριξη πολύ καλή και ο καιρός για την εποχή πολύ καλός (λίγο ζεστός λόγω της υγρασίας για τους δρομείς). Οι τοπικές αρχές έδειξαν τον καλύτερό τους εαυτό, αποκλείοντας αποτελεσματικά από τη διαδρομή τα οχήματα, ενώ ένα ελικόπτερο έπαιρνε από ψηλά φωτογραφίες από τους δρομείς. Πάνω από 150 περίπου εθελοντές, κυρίως νέα παιδιά, ανέλαβαν τα πάντα. Από τον συνεχή καθαρισμό του χώρου από τα μπουκάλια του νερού, μέχρι την ασφάλεια των δρομέων όπου τους ακολουθούσαν με τα ποδήλατά τους και τις μηχανές. Εξαιρετικό το γεγονός ότι βρέθηκε σπόνσορας που μετέφερε κόσμο δωρεάν στα Ιωάννινα και πρόσφερε και δωρεάν διαμονή στο πανέμορφο και πολυτελέστατο Epirus Palace.
 
Οι πρώτοι, Θεοδωρακάκος (με χρόνο 1:38:34) και Πούλιας κατέρριψαν το ρεκόρ διαδρομής (Δείτε τα αποτελέσματα του αγώνα από εδω). Στις γυναίκες, πρώτη ήταν η Κατερίνα Φωτοπούλου με χρόνο 2:05:30, πολύ μπροστά από τις υπόλοιπες. 




      
 
Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ποσειδών, κος Ηλίας Σπυριούνης ήταν παντού παρών, λύνοντας με χαμόγελο κάθε θέμα, ενώ το δικό του τριαντάρι έκανε με περίσσια άνεση στο μικρόφωνο ο ακούραστος Σάμιος Κώστας. Σίγουρα, υπήρχαν μερικά θέματα που θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα, όπως το website του αγώνα και γενικά η επικοινωνία και το Marketing, αλλά μπροστά στο έργο που έγινε είναι δευτερεύουσας σημασίας η οποιαδήποτε κριτική. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους διοργανωτές του αγώνα αυτού. (Για την ιστορία να αναφέρω ότι πέρσι οι συμμετοχές ήταν σχεδόν οι μισές, περίπου 450…)


 Μήπως τελικά οι αγώνες αυτοί εκτός από ένα θαυμάσιο αθλητικό γεγονός, θα μπορούν να αποτελέσουν και μία νέα δυναμική μορφή τουρισμού? Μήπως αξίζει να στηρίξει η πολιτεία και η τοπική αυτοδιοίκηση έμπρακτα τέτοιες διοργανώσεις? Να τις επικοινωνήσει σωστά και να τραβήξει Έλληνες αλλά και ξένους σε διάφορες γωνιές τις Ελλάδας, τονώνοντας τις τοπικές κοινωνίες? Ας μην ξεχνάμε ότι σε έναν δρομέα αντιστοιχούν επιπλέον 2-3 συνοδοί οι οποίοι μένουν το ελάχιστο ένα Σαββατοκύριακο στο συγκεκριμένο τόπο. Οι επισκέπτες αυτοί πληρώνουν διαμονή, αγοράζουν και καταναλώνουν. Ο δρομέας επίσης πολύ πιθανό να ξαναεπισκευθεί με την παρέα του μέσα στο χρόνο το ίδιο μέρος, είτε για προπόνηση (προετοιμασία για τον αγώνα της επόμενης χρονιάς) είτε για τουρισμό (ποτέ δεν προλαβαίνεις να δεις όλα όσα θέλεις).  Τέλος, ας μην ξεχνάμε την προβολή που αποκτά ο συγκεκριμένος τόπος.  

Οι τοπικές κοινωνίες είναι έτοιμες να αγκαλιάσουν και να στηρίξουν τέτοιες πρωτοβουλίες. Μένει τα αθλητικά αυτά γεγονότα να διοργανώνονται και να επικοινωνούνται κατάλληλα επαγγελματικά. Έτσι, και εθελοντές με χαρούμενα πρόσωπα θα υπάρξουν και η εμπορική κοινότητα θα έχει καλό customer service και περισσότερος κόσμος θα περάσει από τον «αθλητισμό του καναπέ» στον «πραγματικό αθλητισμό».

Μήπως αυτό που τελικά έπρεπε να αφήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 μπορεί να χτιστεί σιγά σιγά, με πιο γερές και υγιείς βάσεις, από τέτοιου χαρακτήρα αθλητικές διοργανώσεις?    

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Ο κόσμος έχει αλλάζει. Τελεία Παύλα.

Ενώ η ομφαλοσκόπηση για  τα Ελληνικά πολίτικα, οικονομικά και κοινωνικά θέματα συνεχίζεται ανελέητα, άλλα θα έπρεπε να μας απασχολούν…

Υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά θέματα από τα Βατοπεδια και ποιος φταίει για όλο το μίζερο παρελθόν. Έχει ξημερώσει ένας καινούργιος υπέροχος κόσμος στον οποίο πρέπει να συμμετάσχουμε…

Η Ζώη είναι μια διαρκείς μάθηση, η μάθηση είναι «εμπειρία και εικόνες», το internet είναι πλέον κινούμενη μάθηση – video, to internet είναι το καλύτερο εργαλείο μάθησης που δημιουργήθηκε ποτέ. Και δεν μιλώ σήμερα για το Google, ξαναφέρομε στα social media και το YouTube. ..

Ένα από τα πράγματα που με συναρπάζει ακόμα με το iphone μου, είναι η ευκολία (3 φόρες χτυπώ με το δάκτυλο την οθόνη αφής) που ανεβάζει κανείς video στο YouTube …

Σκόρπιες σκέψεις θα μου πείτε, δείτε το ακόλουθο video και πιστεύεστε ότι μια καινούργια εποχή (για την εκπαιδεύσει, για τις τέχνες για το ecommerce) έχει ήδη ξεκινήσει…
Από τον καθένα μας εξαρτάται εάν θέλει να λάβει μέρος …

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Νέο εκπαιδευτικό σύστημα – δωρεάν

Σήμερα λοιπόν αρχίζουν ξανά τα σχολειά. Δυο πράγματα χρειάζονται να μαθαίνουν τα παιδιά:

  • Πως χειρίζεσαι και αντιμετωπίζεις άγνωστο καταστάσεις
  • Πως και από πού να μαθαίνεις

Αυτά δυστυχώς δεν τα μαθαίνουν σήμερα τα παιδιά. Βλέποντας το παρακάτω video (από το TED φυσικά), μου ήρθε η ακόλουθη σκέψη:

Να καταργήσει άμεσα με συνοπτικές διαδικασίες σήμερα η κα Υπουργός 1 ώρα από κάποιο λιγότερο σημαντικό μάθημα (πχ ορθογραφία ή θρησκευτικά) και η τάξη να ασχοληθεί με τα παραπάνω.
«Μα τι λες, δεν υπάρχει έτοιμη υλη δεν υπάρχουν βιβλία για αυτό», θα μου πείτε. Ακριβώς αυτό είναι το ζητούμενο, η τάξη (τα παιδιά ΚΑΙ ο Δάσκαλος) να βγάλουν από το μυαλό τους όλη την μεθοδολογία και την διδακτέα υλη του μαθήματος αυτού, (σίγουρα θα είναι updated και όχι απαρχαιωμένη). Τα καλύτερα της φετινής χρονιάς (όλες οι τάξεις θα πρέπει να κάνουν ένα blog/website με το τι κάνουν), στο τέλους του χρόνου το Υπουργείο Παιδιάς (με μια ομάδα Σοφών) θα επιλέξουν τα καλύτερα τα όποια θα μπορούν να αποτελέσουν την βάση για την διδακτέα ύλη της επόμενης χρονιάς. Επειδή όμως ζούμε και σε μια κοινωνία οπού το κίνητρο είναι κινητήριος μοχλός προτείνω η Υπουργός να απευθυνθεί σε διάφορα Ιδρύματα (Νιάρχος, Ονασιο, Θεοχάρακης, Κόκκαλης κτλ) και να δώσει κάποιο χρηματικό ποσό ή εισιτήρια για ένα μακρινό ταξίδι (στο Δάσκαλο, στα παιδιά, στο Διευθυντή του Σχολείου).


Ανατρεπτικό και Παράδοξο σαν ιδέα, μα ζούμε σε ανατρεπτικούς και παραδόξους καιρούς.

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Ωχ δεν θυμαμαι τι μερα ειναι σημερα ...

Έκτος από Τρίτη σήμερα και έκτος ότι έχουμε Σεπτέμβριο, σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα της νόσου Alzheimer.

Για την συγκεκριμένη νόσο μπορείτε να διαβάσετε εδώ (Παγκοσμία οργάνωση για το Alzheimer).


Ένα βιβλίο στα Ελληνικά σχετικά με το Alzheimer, που κυκλοφόρησε χθες, και αξίζει να το διαβάσετε είναι το εξής: Alzheimer - Ενα Ταξίδι για Δυο




 Μια που μιλαμε για βιβλια να και αλλο ενα πολυ ενδιαφερον - καμια σχεση με την νόσο - που εχει γραψει ο Δρ. Ανδρεας Παπαθεωδώρου και ο Peter ... (αχ δεν θυμαμαι)

Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

Ενοικιάσεις ποδηλάτων

Ενοικιάσεις ποδηλάτων - συμμετοχή σε όμορφες ποδηλατοβόλτες στην πόλη.

Ένα site και μια πρωτοβουλία, που εχει ενδιαφερον, θελει βεβαια προσοχή με τους οδηγους που δεν εχουν εμπειρια απο ποδήλατα. Το web site εδω: http://www.athensbybike.gr

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Αττικό Πάρκο - Απόλαυση Πάντα

Να μια ιδέα για να περάσει κανείς ένα καταπληκτικό απόγευμα … Να πάει επίσκεψη στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο στα Σπάτα (οδηγίες εδώ).

Το πάρκο αυτό, σε κάθε επίσκεψη έχει να σου δείξει κάτι καινούργιο, πάντα σε ένα πολύ φιλικό και πεντακάθαρο χώρο. Το πάρκο αυτό, είναι σαν το γαλλικό κρασί, κάθε χρόνο γίνεται καλύτερο και καλύτερο (ίσως δεν είναι τυχαίο το ότι ο ιδρυτής του είναι Γάλλος). Χθες λοιπόν, είδα την «παράσταση» με τα δελφίνια και τους δύο θαλάσσιους λέοντες.

Με ένα πολύ ανθρώπινο και γεμάτο ευαισθησία show, με έντονο το οικολογικό μήνυμα (τα δικά μας σκουπίδια στις παραλίες και στις θάλασσες, είναι ο Νο 1 εχθρός  για τα θαλάσσια θηλαστικά), ο επισκέπτης διασκεδάζει και ταυτόχρονα αφυπνίζει την οικολογική του συνείδηση. Μόνο με 3 ευρώ παραπάνω, παρακολούθησα το dolphin show με πρωταγωνιστές τα  4 ρινοδέλφινα: Ερμής, Ιάσων, Χλόη και Κάλια, μαζί φυσικά με τις 3 φροντιστές τους τη Σάρα, τη Ρούλα και την Ελένη.




Οπως μας τόνισε ο κος Ζαν Ζακ Λεσουέρ, όλες οι «κινήσεις» των Δελφινιών είναι οι φυσικές τους κινήσεις.






 




Το Πάρκο δεν έχει μόνο τα Δελφίνια αλλά και 3 συμπαθέστατες (και με γλοιώδης γλώσσα) Καμηλοπαρδάλεις. Ο Billy, o Rοbby και ο κοντύτερος από τους τρεις, ο  Everest, όταν δεν είναι απασχολημένοι και τους φωνάζεις με τα ονόματα τους, έρχονται …







Τα συμπαθέστατα λεμούρια είναι φανταστικά!






Υπάρχουν και άλλα πολλά, οι επικίνδυνοι (φυσικά πίσω απο περίφραξη) «παιδικοί» ρινόκεροι 1,5 τόνων, τα όμορφο πουλιά και εκατοντάδας άλλα – όπως η καφέ αρκούδα…








Άντε σκέπτομαι τώρα πότε θα ξανά πάω
To website του Παρκου ειναι: